2026 en de toekomst.

Beste Cascarvieten, 

Wat een mooi gezicht: zóveel Cascarvieten bij elkaar in ons eigen onderkomen. Van jong tot iets minder jong… en alles daartussenin.
Ik had nog even gedacht aan een polletje om te kijken wie er zou komen, maar ja… daar reageert hier toch niemand op, dus dat heb ik maar achterwege gelaten. 

Eén van mijn goede voornemens was om een gewone, gezellige en vooral benaderbare prins carnaval te zijn. Geen hoogheid op afstand, maar gewoon eentje van het volk. En daarnaast wilde ik proberen jong en oud wat dichter bij elkaar te brengen. Dat is binnen de Cascarvieten best een uitdaging, we zouden er bijna een commissie voor oprichten. 

De ouderen zeggen: “Vroeger was alles beter.”
De jongeren zeggen: “Schiet eens op, dit kan sneller.”
Maar eerlijk is eerlijk: ze hebben allebei een beetje gelijk.

Ik geloof dat als we naar elkaar blijven luisteren, we het beste van vroeger kunnen combineren met de snelheid van nu. Dan krijgen we traditie met tempo — net als carnaval zelf. Het afgelopen jaar hebben we samen de nodige veranderingen en uitdagingen gehad. Maar we zijn erdoorheen gekomen, en dat is vooral dankzij jullie inzet. 

Binnen het bestuur is er wat geschoven. Zo heeft Vincent van Leeuwen zijn bestuursfunctie neergelegd, maar gelukkig zijn we nog niet van hem af: hij blijft actief in diverse commissies. Zijn plek is ingenomen door zijn broer Milko van Leeuwen, die met een eigen kijk en frisse ideeën een goede vervanger is. Ook Willem Baart is toegetreden tot het bestuur, een mooie aanvulling met bestuurlijke ervaring uit andere Alphense verenigingen. 

Afgelopen jaar is er weer genoeg gefeest, zoals het hoort. In ons onderkomen werden de leukste thema’s bedacht, ondersteund door de barcommissie, die ervoor zorgde dat niemand met droge keel naar huis ging. Daarnaast waren er de sociale bezoeken aan verzorgingstehuizen, met voor de laatste keer Lex van den Hoek als contactpersoon. Dank voor alle jaren dat je dit hebt gedaan.

De 55+ middag werd weer georganiseerd door een vaste groep oudere leden, maar dit jaar met de hulp van Sabrina en Tamara. En natuurlijk de kindermiddag, waar Bente, Danielle, Kelly, Marianne en Nancy de boel lieten bruisen.  

Het absolute hoogtepunt voor mij was natuurlijk het Boerenbal. Daar werd ik onthuld als Prins Cascar de 58e, en mag ik samen met mijn dochter en zoon, “één seizoen PLUS” het boegbeeld zijn van deze prachtige club. Dank aan Demi, Enrico, Milko & Monique, Rutger en Ton voor de organisatie. En laten we ook “Het Festijn van de Prins” van 22 november niet vergeten, georganiseerd door Vincent, Ton, Minouk en een beetje door Danielle.  

Dit is nog maar een greep uit alles wat we samendoen. We kunnen natuurlijk alle commissies gaan benoemen, maar dan wordt deze toespraak wel erg lang. Daarom zou ik eenieder die zich heeft ingezet voor een commissie willen bedanken voor hun inzet. Uiteraard ook een bedankje naar onze sponsoren, zonder jullie steun, zowel financieel als in natura, konden wij onze (sociale) activiteiten niet organiseren. 

Naast de officiële feestjes worden er ook onderling weekendjes weg gepland, dagjes georganiseerd en spontane feestjes gevierd.
Onze vereniging is soms net één grote, licht chaotische, maar vooral gezellige familie. Maar het leven is niet alleen maar leut en lol. Er zijn ook momenten van verdriet, ziekte en verlies. Die horen er helaas ook bij, en ook die delen we met elkaar. 

Zo kregen we op 14 mei het verdrietige bericht dat Dick Wenting van ons is heen gegaan. Vader, schoonvader, opa, broer of oom van verschillende leden, en jarenlang actief geweest bij de Eigen Inbreng. 

Op 18 November 2024 heeft Wil Verkerk afscheid van ons genomen, ook zij was vrouw van, moeder, schoonmoeder, of Oma van diverse leden. Beide hebben zo hun eigen rol binnen de verenging gespeeld, en hebben invloed gehad op hoe wij als Cascarvieten nu zijn. 

En zo heeft iedereen hier de afgelopen jaren afscheid moeten nemen van iemand die hem of haar dierbaar was. Zo heb ik zelf afgelopen jaar afscheid moeten nemen van mijn vader. Het leven is niet oneindig.

Daarom wil ik jullie vragen om samen een moment stilte te houden voor iedereen die we missen.
………………………………………. 

Maar zoals het leven eindigt, is er ook een begin. En gelukkig was er ook prachtig nieuws: Vincent & Danielle, Rens & Saskia en Elisa & Chris verwachten een kleine. Wie weet lopen hier over een paar jaar weer nieuwe Cascarvieten in mini-outfit rond.

Wie de jeugd heeft, heeft een toekomst.  

Ramses Shaffy zong een liedje genaamd: “We zullen doorgaan.”
En dat gaan we doen, samen, jong én oud.  

Aan de ouderen zou ik willen zeggen: geef je tradities, verhalen en ervaring door. En accepteer dat niet alles meer gaat zoals in 1988. Aan de jongeren wil ik zeggen: zie de ouderen niet als zeurpieten, maar als levende geschiedenisboeken. Eens luisteren kan geen kwaad, zij hebben tenslotte al een paar carnavallen meegemaakt.  

Als wij elkaar blijven aanvullen, van elkaar leren, verschillen overbruggen en normaal met elkaar blijven praten,
dan is onze vereniging:

een plek waar iedereen meetelt,
een plek waar ideeën ontstaan,
een plek waar we samen voorbereiden én vieren,
een plek waar we lachen, soms huilen, en elkaar steunen,
een plek waar negativiteit uitgesproken mag worden — maar waar altijd geprobeerd wordt dit om te zetten in positiviteit.

Want met positiviteit, saamhorigheid, gelijkheid, plezier en leut hoeven wij de toekomst niet te vrezen. 

Eén speciaal bedankje wil ik uitspreken voor die leden die zich op de achtergrond en achter de schermen inzetten voor onze vereniging. Die de dingen doen waar 80% van de leden geen weet van heeft. Zij doen dit thuis of op momenten waarop niemand het doorheeft, maar het gebeurt wél. En die dingen zijn onmisbaar voor onze vereniging. Mijn hartelijke dank. Jullie weten zelf wie jullie zijn.  

Dan toch nog even een kleine kritische noot, ja, een prins mag dat.

Carnaval vieren doen we samen, maar dat betekent ook: samen voorbereiden, samen opbouwen, samen opruimen en samen de schouders eronder. Laat het niet aankomen op een steeds kleiner wordende groep mensen. Help mee, of schuif eens aan bij een vergadering. Kijk wat je kunt doen voor een commissie, of in algemeen belang.

Veel gaat goed. Heel veel zelfs. Kan het beter? Vast wel. Maar we zijn en blijven een amateurvereniging. Perfect hoeft niet, plezier hebben met elkaar wél. Met die gedachte kunnen we vol vertrouwen 2026 in. 

Beste Cascarvieten, Er staan weer mooie dingen voor de deur: nieuwe plannen, nieuwe feesten, nieuwe herinneringen en sterke verhalen die elk jaar nóg sterker worden. Laten we elkaar blijven opzoeken, helpen waar nodig en zorgen dat de Cascarvieten blijven bruisen zoals alleen wij dat kunnen.  

Dus hef het glas:
op gezondheid, op geluk,
op vriendschap, leut en saamhorigheid,
en natuurlijk op De Cascarvieten!  

Alaaf!  Alaaf!  Alaaf!

Prins Cascar LVIII